در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصويب شد:

     قطعنامه عليه نقض حقوق بشر در ايران

دو روز پس از آنکه گروه ديده بان حقوق بشر با انتشار گزارش مفصلی وزيران کشور و اطلاعات دولت محمود احمدی نژاد را به جنايت عليه بشريت متهم کرد، دفتر آيت الله منتظری تأييد کرد که اين مرجع شيعه همان گونه که اين گروه به خاطرات و مکاتبات وی استناد کرده، مصطفی پورمحمدی وزيرکشور کنونی ايران را از مسئولان 'اعدام دسته جمعی' زندانيان سياسی در سال 1988 می داند.

ديده بان حقوق بشر با استناد به خاطرات آيت الله منتظری که در سايت اينترنتی وی در دسترس همگان قرارگرفته، از مصطفی پورمحمدی به عنوان عضو هيئت سه نفره ای نام برده که در تابستان سال 1988 ميلادی هزاران تن از زندانيان سياسی را که در حال گذراندن دوران محکوميت خود بودند مورد بازجويی قرار دادند و به تشخيص خود دستور اعدام شمار زيادی از آنان را صادر کردند.

ديده بان حقوق بشر در مطرح کردن نام مصطفی پورمحمدی به عنوان يکی از مسئولان اصلی کشتار اين زندانيان به بخشی از خاطرات آيت الله منتظری اشاره کرده که در آن زمان قائم مقام رهبر ايران بوده و به اين اعدامها اعتراض کرده و در بيان خاطرات خود گفته است: "اول محرم شد، من آقای نيری که قاضی شرع اوين و آقای اشراقی که دادستان بود و آقای رئيسی معاون دادستان و آقای پورمحمدی که نماينده وزارت اطلاعات بود را خواستم و گفتم الآن محرم است حداقل در محرم از اعدامها دست نگه داريد، آقای نيری گفت ما تا الآن هفتصدوپنجاه نفر را در تهران اعدام کرده ايم، دويست نفر را هم به عنوان سر موضع از بقيه جدا کرده ايم کلک اينها را هم بکنيم ... ".

آن گونه که در گزارش ديده بان حقوق بشر نقل شده، آيت الله منتظری همچنين در آن زمان يادداشتی خطاب به آقای پورمحمدی و ديگر اعضای هيئت سه نفره نوشته و در آن علاوه بر اينکه اعدام زندانيان سياسی را "قتل عام بدون محاکمه" دانسته، هشدار داده که با چنين اقدامی، دنيا ايران را محکوم می کند.

مصطفی پورمحمدی از سال 1990 تا 1999 رئيس اطلاعات خارجی، معاون و قائم مقام وزارت اطلاعات ايران بوده و قتل چهار فعال سياسی و نويسنده ناراضی ايرانی به دست مأموران وزارت اطلاعات که در پاييز سال 1998 انجام گرفت در دوران مسئوليت او رخ داد.

در مورد غلامحسين محسنی اژه ای، وزير اطلاعات دولت محمود احمدی نژاد، در گزارش ديده بان حقوق بشر آمده او که به عنوان دادستان ويژه روحانيت و همچنين رئيس مجتمع قضائی کارکنان دولت که رسيدگی به جرائم مطبوعاتی را برعهده داشت يکی از چهره های کليدی و اصلی پيگرد و بازجويی از روحانيون اصلاح طلب و سياستمداران و همچنين سرکوب آزادی مطبوعات در ايران بوده است.

در اين گزارش آمده که اکبر گنجی، روزنامه نگار منتقد، آقای اژه ای را صادرکننده دستور قتل پيروز دوانی، دگرانديش و فعال سياسی دانسته، عبدالله نوری وزيرکشور دولت خاتمی و عمادالدين باقی ديگر روزنامه نگار ايرانی اتهام مشابهی عليه او مطرح کرده اند.

دستگاه قضائی جمهوری اسلامی اينکه پيروز دوانی به قتل رسيده باشد را تأييد نکرده و آقای اژه ای نيز در نشستی خبری گفته است که پيروز دوانی را نمی شناسد.

ديده بان حقوق بشر در پايان گزارش خود ضروری دانسته که دولت ايران تحقيقاتی وسيع، بی طرفانه و مستقل در مورد عملکرد مصطفی پورمحمدی و غلامحسين محسنی اژه ای بکند و از محمود احمدی نژاد خواسته است تا زمانی که نتيجه اين تحقيقات مشخص شود اين دو وزير را از دولت خود کنار بگذارد.

اين گروه از مجلس ايران خواسته است که اگر رئيس جمهور حاضر به برکنار کردن وزيران کشور و اطلاعات دولت خود نشود و دستور تحقيقات مستقل برای رسيدگی به اتهامات آنان ندهد، از طريق رأی عدم اعتماد به اين دو وزير آنان را از سمتشان کنار بگذارد و خود به تشکيل هيئت مستقلی در اين زمينه اقدام کند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وزیر کشور کابینه احمدی نژاد در قتل عام زندانیان در سال 67 دست داشت: دیدبان حقوق بشر سازمان دیدبان حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای برکناری حجج اسلام مصطفی پورمحمدی وزیر کشور و غلامحسین محسنی اژه‌ای وزیر اطلاعات به دلیل دست داشتن در قتل نواندیشان را خواستار شد. جو استورک مسئول بخش خاورمیانه سازمان دیدبان حقوق بشر گماردن چنین افرادی بر پستهای کلیدی کابینه را بسیار خطرناک خواند. هادی قائمی از سازمان دیدبان حقوق بشر در مصاحبه با رادیو فردا، می‌گوید بر طبق مدارک و با استناد به خاطرات آیت الله منتظری و شهادت کسانی که در سال 67 زندانی بودند، مصطفی پورمحمدی در قتل عام زندانیان، ترور مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور و همچنین قتلهای زنجیره ای دست داشت.

همزمان با سفر حجت الاسلام مصطفی پورمحمدی وزیر کشور جمهوری اسلامی به یونان، سازمان دیدبان حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای خواستار آن شد که محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی مصطفی پورمحمدی وزیر کشور و غلامحسین محسنی اژه‌ای وزیر اطلاعات ایران را که بنا به تحقیقات سازمان دیدبان حقوق بشر طی دو دهه گذشته در بسیاری از قتلها و کشتارهای دگراندیشان دست داشتند، برکنار کند. سازمان دیدبان حقوق بشر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز خواسته است اگر آقای احمدی نژاد این دو وزیر را برکنار نکرد، رای اعتماد خود را پس بگیرند. جو استورک مسئول بخش خاورمیانه سازمان دیدبان حقوق بشر می گوید گماردن چنین افرادی بر پستهای کلیدی کابینه بسیار خطرناک است و جامعه بین‌المللی باید کاملا روشن کند که دولت محمود احمدی نژاد را مسئول حفظ جان فعالان سیاسی و ناراضیان ایرانی می داند. هادی قائمی از سازمان دیدبان حقوق بشر در مصاحبه با رادیو فردا، از چگونگی انتشار این بیانیه و مضمون آن می‌گوید. هادی قائمی: وقتی که آقای پورمحمدی و محسنی اژه ای برای وزارت کشور و وزارت اطلاعات به مجلس ایران معرفی شدند، اظهارات و اتهامات مهمی در مورد سابقه این دو نفر در مجلس مطرح شد. و این موجب شد که ما در مورد این اظهارات تحقیقاتی کنیم و تا آنجایی که ممکن بود اطلاعات را جمع کنیم که سوابق این دو نفر چه بوده و این گزارش نتیجه این تحقیقات است. و آنچه که سوابق این دو نفر نشان می دهد، مخصوصا در مورد آقای پورمحمدی بسیار تکاندهنده است. ایشان با استناد به خاطرات آیت الله منتظری و شهادت کسانی که در سال 1367 زندانی بودند، آقای پورمحمدی نقش عمده ای در قتل عام زندانیان سیاسی در آن سالها داشته. این قتل عام که منجر به اعدام هزاران زندانی سیاسی در آن سال شد، هیچگاه از سوی دولت ایران تایید نشده و در نتیجه جزئیاتش را کاملا ما نمی دانیم ولی خاطرات آقای منتظری تا حدی موثق‌ترین منبع است. مریم احمدی (رادیو فردا): غیر از قتلهای تابستان 67 در گزارش شما به دخالت آقای پورمحمدی در ترورهای خارج از کشور و همینطور قتلهای زنجیره ای هم اشاره شده. هادی قائمی: در قتلهای زنجیره ای، در آن موقع آقای پورمحمدی، معاون امنیت وزارت اطلاعات بودند و تحقیقاتی که در مورد این قتلها انجام شده، به نظر می آید که آقای پورمحمدی در این قتلها نقش داشته. دو منبع مختلف که این پرونده قتلها را بازرسی کرده بودند، به ما گفتند که آقای پورمحمدی درگیر است در این پرونده و حتی قرار بوده که حکم بازداشتشان صادر شود، ولی در عوض بر اساس گزارشات رسیده ایشان فقط از کارشان برکنار شدند و وزارت اطلاعات را ترک کردند. ولی در آن قتلها نقش داشتند که خیلی جزئیات تکاندهنده دیگری می تواند باشد که اگر تحقیقات وسیع و بی طرفانه ای بشود، می تواند این جزئیات مطرح شود. همچنین در طول دهه 70 مخصوصا، تعداد بسیاری از ایرانیان که مخالف جمهوری اسلامی بودند در اروپا و نقاط دیگر ترور شدند. و در پرونده چند تا از آنها، مخصوصا پرونده رستوران میکونوس در آلمان این کاملا ثابت شده که دولت ایران نقش داشت. در آن زمان آقای پورمحمدی ریاست بخش امور خارجی وزارت اطلاعات را به عهده داشتند که نشان می دهد در ترورها هم حتما اطلاعات و نقشی دارند. م. ا: آقای قائمی شما در پایان این گزارش از آقای احمدی نژاد خواستید که این دو وزیر را برکنار کنند و اگر نکردند از مجلس خواستید که رای اعتمادشان را از این دو وزیر پس بگیرند. اگر فرض را بر این بگذاریم که آقای احمدی نژاد و نمایندگان مجلس کم وبیش از سابقه این دو وزیر اطلاع داشتند و با این حال این دو وزیر را انتخاب کردند آقای احمدی نژاد و مجلس هم به |آنها رای اعتماد داد، نتیجه این می شود که شما با هیچ واکنشی از سوی دولت ایران روبرو نخواهید شد. گام بعدی که ممکن است پیش روی شما باشد یا بردارید، چه خواهد بود؟ هادی قائمی: بله، اگر خود دولت ایران نتواند در این راهبرد گامی پیش ببرد، صد در صد باید مساله را در سطح بین‌الملی، در سطح سازمان ملل مطرح کرد و دنبال این بود که چطور می شود از مجراهای بین‌المللی استفاده کرد، وقتی که دولت ایران از چنین مقامهای مهمی، کسانی با چنین سوابقی را دارد، قابل قبول نخواهد بود. م. ا: کمیسیون حقوق بشر قرار است در ماه مارس در ژنو تشکیل شود، شما آیا آنجا حضور دارید و برنامه ای مطرح خواهید کرد؟ هادی قائمی: بله، صد در صد در طول آن کمیسیون ما این مساله را مطرح خواهیم کرد و دنبال خواهیم کرد و همینطور به دنبال این خواهیم بود که گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل بتوانند این اتهامات را دنبال کنند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقامات دادستاني تهران به اکبر گنجي گفتند جنازه‌ات از اينجا بيرون برود بهتر است: معصومه شفيعي معصومه شفيعي، همسر اکبرگنجي، در نامه‌اي با اشاره به اينکه اکبر گنجي به جرم نقد قدرت غير پاسخگو به زندان افتاده است، نوشت مقامات دادستاني تهران، در زندان به اکبر گنجي گفته‌اند که با افکاري که تو داري، جنازه‌ات از اينجا بيرون برود بهتر است. وي همچنين نوشت که فرزندان گنجي، شش سال است که از ديدار پدرشان محرومند و در چهار ماه گذشته، دو بار توانسته‌اند با پدر بيمار خود ملاقات کنند. معصومه شفيعي در مصاحبه با راديو فردا مي‌گويد: دقيقا 27 روز است که از گنجی خبر ندارد و صدو دومین روز حبس انفرادی گنجی بعد از بازگشت از بیمارستان است. . او مي‌افزايد که هر بلايي بر سر گنجي بيايد، مسئولان نظام بايد پاسخگو باشند. وي می افزاید: خيلي از افراد سياسي هستند، احزاب، روشنفکران، کساني که مي‌توانند خيلي تاثير گذار باشند، که اگر در حمایت از اکبر گنجی به جمع دانشجوها بپيوندند «خيلي کارها مي‌شود انجام داد.»

مسعود ملک (راديو فردا): دو هزار و صد و پنجاه و يک روز از زنداني شدن اکبر گنجي، روزنامه‌نگار و نويسنده دگرانديش گذشت. معصومه شفيعي، همسر اکبرگنجي، در نامه‌اي با اشاره به اينکه اکبر گنجي در ظاهر به خاطر اينکه در اختيار داشتن بريده روزنامه‌ها، و در واقع به جرم نقد قدرت غير پاسخگو، به زندان افتاده است، مي‌نويسد که مقامات دادستاني تهران، در زندان به اکبر گنجي گفته‌اند که با افکاري که تو داري، جنازه‌ات از اينجا بيرون برود بهتر است. معصومه شفيعي همچنين نوشته‌است که فرزندان گنجي، شش سال است که از ديدار پدرشان محرومند و در چهار ماه گذشته، دو بار توانسته‌اند با پدر بيمار زنداني خود ملاقات کنند. معصومه شفيعي در مصاحبه با راديو فردا در اين زمينه توضيح مي‌دهد و خواست‌هاي خود را مطرح مي‌کند. معصومه شفيعي: امروز 27 روز است که از ايشان خبري نداريم و چند روز پيش هم مي‌خواستند ملاقات بدهند، مانع ملاقات شدند، لذا ملاقاتي صورت نگرفت. الآن، امروز، پنجشنبه 24 آذرماه، دقيقا 27 روز است که ما از ايشان خبري نداريم و خيلي هم نگران هستيم. امروز صد و دومين روزي است که در زندان انفرادي نگهداري مي‌شوند، و با توجه به شرايط جسماني و شرايط نگهداري‌شان، و قطع کامل ارتباط ايشان با دنياي بيرون، اين مسئله خيلي ما را نگران کرده، و واقعا اعصاب ما را خورد کرده، توان زندگي ما را از ما گرفته، زندگي ما ديگر عادي نيست، و هيچکس هم خودش را پاسخگو نمي‌داند. آقايان فکر مي‌کنند که با سکوت مي‌توانند اين مسئله را از اذهان پاک کنند، در صورتي که اين پاک کردن صورت مسئله است. اينها بايد جوابگو باشند، جان يک انسان در خطراست. خداي نکرده هر بلايي بر سر آقاي گنجي بيايد، مسئولين طراز اول نظام بايد پاسخگو باشند، و مطمئنا بايد پاسخ دهند. نمي‌توانند مثل دفعات پيش شانه خالي کنند. م.م.: خانم شفيعي، آخرين باري که 27 روز پيش آقاي گنجي را ديديد، وضعيتشان چطور بود؟ معصومه شفيعي: از نظر جسمي اصلا مساعد نبود وضعيت ايشان. وزن سان در حدود همان 50 کيلوگرم، فشار خون بسيار پايين، ريش بلند، قامت بسيار خميده، دستهاشان بسيار سرد و يخ است. دلم مي‌خواهد ببينيد ايشان را، کاملا اسکلتشان باقي مانده، کتاب در اختيار ايشان نمي‌گذارند، تماس تلفني ندارد، ملاقات ندارد، ملاقات با وکيل ندارد، ايشان را در يک جايي نگهداشته‌اند که هيچکس نبايد ايشان را ببيند. حتي به بهداري هم اجازه نمي‌دهند ايشان برود. از ديسک کمر رنج مي‌برد، از زانو درد، محيطشان محيط بسيار سردي است براي نگهداري، فقط يک جلد کلام‌الله مجيد در اختيار ايشان است، و از دادن هرگونه کتاب به ايشان خودداري مي شود. من اميدوارم که تمام کساني که حرف مردم را مي‌شنوند، در مقابل اين جنايت، در مقابل اين اقدام ضد انساني سکوت نکنند. اصحاب مطبوعات، روشنفکران ديني و غير ديني، از تمام کساني که در داخل کشور هستند، خواهش مي‌کنم، نمي‌دانم چگونه، ولي به هر حال ما را تنها نگذارند. من به نوبه خودم هر کاري که از دستم برمي‌امده انجام دادم و الآن چشم اميدم اول به خدا، و دوم به تمامي کساني است که در داخل کشور هستند و مي‌توانند نسبت به اين امر معترض باشند، اعتراض خودشان را به هر وسيله‌اي که ممکن است بروز بدهند. درست است که جو خيلي سنگين است، ولي من مطمئنم هر کس که بخواهد کاري انجام دهد، مي‌تواند. گنجي را، خيلي ها ممکن است که عقايدش را قبول نداشته باشند، مواضعش را، ولي هيچوقت نمي‌توانند در مقابل اين همه اقدامات ضد انساني که عليه او انجام مي‌شود، سکوت کنند. م. م.: دانشجويان دانشگاه‌ها اخيرا دست به يک اقداماتي زدند در اعتراض به وضعيت آقاي گنجي در زندان. شما اين اقدام دانشجويان را تا چه حد مؤثر ديديد؟ معصومه شفيعي: هر اقدامي در داخل کشور بشود، مطمئنا تاثير خودش را مي‌گذارد. دانشجويان واقعا خيلي زياد آمدند و خيلي حمايت کردند؛ با نشست‌هايي که گذاشتند و اطلاعيه‌ها و بيانيه‌هايي که دادند؛ با حضور در منزل ما، به هر ترتيبي که توانستند، اعتراض خودشان را نسبت به اين اقدام ضدانساني بروز دادند. اما مسئله اين است که فقط قشر دانشجو در اين کشور زندگي نمي‌کند. خيلي از افراد سياسي هستند. احزاب هستند، روشنفکران هستند، کساني هستند که مي‌توانند خيلي تاثير بگذارند. و من فکر مي‌کنم که اگر اينها به جمع دانشجوها بپيوندند، خيلي کارها مي‌شود انجام داد.